
Laten we eens kijken hoe zo’n MoralM@ps zou kunnen werken.
SettingsBinnen MoralM@ps geef je met een schuifje aan in welke mate MoralM@ps rekening moet houden met:
Op die manier stel je MoralM@ps in op jouw persoonlijk moreel kompas. Alles staat nu klaar om de route te gaan bepalen. |
![]() |
Je ontvangt van de telecomprovider van je bedrijf een uitnodiging voor een voetbalwedstrijd: je favoriete club, thuiswedstrijd en een veelbelovende wedstrijd waar het een en ander op het spel staat. Je hebt er zin in! Je opent MoralM@ps en doorloopt de volgende stappen.
Voor MoralM@ps is de positiebepaling niet automatisch; je krijgt een invulscherm:
Dan weet MoralM@ps wat je startpositie is. Door naar de volgende stap!
Je voert in MoralM@ps in wat de bedoeling is. In dit voorbeeld het bijwonen van een voetbalwedstrijd, op uitnodiging van de telecomprovider. Met een keuzeschakelaar (schaal 1 tot 5) kun je aangeven hoe graag je dit wilt.
En dan zet je MoralM@ps aan het werk: <bereken route>.
MoralM@ps geeft je vervolgens de route: welke stappen moet je zetten, welke keuzes voorbijkomen en welke richting je daarbij moet inslaan. En je bereikt je doel: je gaat naar de voetbalwedstrijd!
In MoralM@ps zijn een aantal standaard meldingen beschikbaar die je tijdens de route tegen kunt komen; wellicht handig om die alvast te kennen:
En dan kom je in beweging en volg je de aanwijzingen van MoralM@ps op jouw weg.
Op je route kom je op een rotonde met een aantal afritten:
Een beetje in verwarring door de vele keuzes maak je een paar rondjes over de rotonde voordat je kiest voor de Stadionsteeg en op weg gaat naar de wedstrijd.
Bij het stadion aangekomen parkeer je de auto en je ziet drie servicebalies:
MoralM@ps stuurt je langs de juiste balie en een half uur later begint de wedstrijd.
Natuurlijk zijn MoralM@ps en deze routebeschrijving niet echt en is dit voorbeeld wat ludiek opgezet. Maar dat doet geen afbreuk aan de complexiteit van het vraagstuk hoe om te gaan met uitnodigingen en geschenken. Organisaties en compliance officers hebben mogelijk de neiging om alle varianten te willen beschrijven waardoor de gedragscode gedetailleerd maar onleesbaar wordt. Of we willen elke vorm van mogelijke schijn van potentiële belangenverstrengeling voorkomen, waardoor er helemaal niets meer mag. Want interpretatie door de mensen zelf geeft ruimte en ruis, dus timmeren we het liever dicht.
Schrikbeeld: de gedragscode waarvan niets mag en als je het vraagt zegt compliance toch nee. Als dat het beeld is bij de medewerkers verkrampt een organisatie. En het werkt creativiteit in de hand: het kerstpakket dat thuis wordt afgeleverd blijft buiten de tombola en niemand komt erachter als je het niet opgeeft. Mensen komen in opstand tegen regeldruk en bemoeizucht.
Te veel regelen is niet goed en werkt mogelijk zelfs tegen. Te weinig regelen geeft interpretatieruimte waardoor je de greep op geschenken en uitnodigingen kwijtraakt en afhankelijk wordt van de betrokken medewerkers. Wat moet je als organisatie als uitgangspunt kiezen, hoe ga je hier mee om? En hoe houd je het werk aantrekkelijk door geschenken en uitnodigingen binnen grenzen mogelijk te maken?
Een gedragscode die alleen op papier klopt, is niet genoeg. Ontdek op onze pagina Van papier naar praktijk hoe u uw gedragscode laat werken in de dagelijkse praktijk.