Op 28 januari is het Privacy day, de dag van de privacy. www.issuekalender.nl definieert het doel als volgt:
Dit jaar had ik besloten geen tijd te besteden aan het schrijven van een blog hierover. Te weinig nieuwswaarde dacht ik en te veel andere taken op de todo-list. Tot ik twee artikelen tegenkwam, die mijn interesse wekten en aan het denken zetten.
Het eerste artikel vond ik op nos.nl (Buschauffeurs mogen niet permanent in beeld worden gebracht). Blijkbaar is er een klacht geweest over het feit dat de beveiligingscamera’s in bussen constant op de chauffeurs zijn gericht. Maar “cameratoezicht mag niet leiden tot permanente monitoring van werknemers op hun vaste werkplek, aldus de AP.”
Waar ligt de grens tussen veiligheid en privacy? De AP zegt hierover het volgende:
Je kunt hier natuurlijk wel iets van vinden. Ik kan me goed voorstellen dat je als buschauffeur enige remming voelt of gaat voelen als je weet dat je de hele dag in beeld bent en wordt gevolgd. De AP en de vervoersonderneming hebben hierover dan ook goede gesprekken gehad. De beveiligingsnoodzaak is duidelijk, maar het gevoel van de chauffeurs ook.
Wat mij echt vervolgens echt triggerde om dit onderwerp in een blog verder uit te diepen was de ludieke reactie op de website nieuwspaal.nl (Autoriteit Persoonsgegevens grijpt in: nieuwslezers en presentatoren niet meer de hele tijd herkenbaar in beeld) met als kop:
Ik houd van deze vorm van humor! En humor maakt vaak pijnlijk duidelijk waar het om gaat: een (menselijke) afweging waarover je verschillend kunt denken. De gevolgen worden dan in het extreme getrokken en de ‘grap’ is geboren.
Maar deze uitspraak van de AP is allesbehalve een grap. Het is een voorbeeld van de noodzaak om met een brede blik na te denken over een probleem, in plaats vanuit de verkokering van een bepaald vakgebied. In de Universele Verklaring van de rechten van de mens uit 1948 staat niet voor niets, na het recht op bescherming van de levenssfeer en het recht op vrijheid van meningsuiting, een artikel dat een evenwichtige afweging vereist tussen deze twee principes die soms strijdig kunnen zijn. De beveiligingscamera’s in bussen zijn hiervan een treffend voorbeeld.
Laat ik het op de dag na Privacy Day als volgt formuleren voor privacy-professionals. Deze blog is mosterd na de maaltijd. Privacymaatregelen lijken dat ook vaak te zijn. En het is aanlokkelijk om all-out te gaan met de eisen/maatregelen achteraf.
De AP laat hier echter zien dat het ook anders kan en moet. De mening van de vicevoorzitter is duidelijk: beveiliging en privacy zijn allebei belangrijk. De evenwichtige belangenafweging uit 1948. Ik ben behoorlijk recalcitrant van aard, maar bij deze uitspraak heb ik wel een goed gevoel. Daarom: laten we als privacy-, of risk-, of compliance professionals dit voorbeeld koesteren en goed kijken naar het complete plaatje.
En denk bij twijfel eens aan een journaal met een blurred nieuwslezer: helpt wat je wilt nu écht met wat het belangrijkste is? Is je belangenafweging wel evenwichtig?
